: : เกือบ : :
วันนี้มีเรื่องระทึกอีกแล้วค่ะ
ไม่ใกล้..ไม่ไกล
ในโรงงานนี่ล่ะ
เหอ..เหอ
...
..
คือเดินเข้าไปดูงานในโรงงาน
ระหว่างที่เดินออกมา
เกตุเดินไม่ดูทาง..มองแต่พื้นอย่างเดียวเลย
๕๕๕
เดินมาเรื่อยๆ
มีหัวรถสิบล้อโผล่ออกมา!!!
โอ้ว..แม่เจ้า
อีกนิดเดียวเท่านั้น..จะถึงตัวเกตุแล้ว
เลยรีบกระโดดเข้าข้างทางทันที
คือเขาเลี้ยวออกมาจากโรงงานนะคะ..แล้วเกตุเดินไม่ดูเอง
(สมน้ำหน้า ๕๕๕)
คือ เป็นทางหักศอกอ่ะค่ะ
เขาคงจะมองไม่เห็นว่ามีคนเดินมา
นี่ถ้าเดินเร็วกว่านั้นอีกนิดเดียว
เกตุคงไม่ได้มาเขียนไดแบบนี้ค่ะ
^^"
พูดถึงเรื่องสิบล้อ
คือ ที่บ้านเกตุจะต้องขนของมาขาย
แล้วมีอยู่ช่วงหนึ่ง
ที่ของมาปนกัน
แล้วใครล่ะคะที่จะต้องขึ้นไปคัดแยก
๕๕๕
- แรมโบ้หญิงคนนี้ล่ะค่ะ -
อิอิ
จำได้ช่วงนั้นปีนรถสิบล้อบ่อยมากๆๆๆๆ
เข้ามากี่คันๆ..ผ่านมือเกตุหมด
เพื่อนถามว่าหายไปไหน
ตอบไปเลยว่า
ไปปีนรถสิบล้อมา!!!
ก็ไปปีนมาจริงๆอ่ะค่ะ
หลังสู่ฟ้า..หน้าสู้ดินมากๆๆๆช่วงนั้น
แล้วบางทีแดดส่องด้วย เพราะบางคันเป็นรถพ่วงเอาเข้าไปในโรงงานไม่ได้
ช่วงนั้นแอบรู้สึกภาคภูมิใจ
คงไม่มีใครมีโอกาศทำได้เหมือนเกตุอีกแล้ว
เหอ..เหอ
แต่ใครผ่านไปผ่านมา..คงจะแอบขำ
มานขึ้นไปยืนเล่อหล่าอะไรบนนั้นฟร่ะ
...
..
แต่มันคือ
- งาน -
เลือกไม่ได้จริงๆ
แถมพ่อยังผลักไสไล่ส่งมากๆๆๆ
คือแบบว่าที่บ้านมีแต่ลูกผุ้หญิงนะคะ
แต่พ่อเลี้ยงไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงเท่าไหร่
๕๕๕
พ่อบอกว่า
- ผุ้หญิงก็ทำได้ทุกอย่างเหมือนผู้ชาย -
อือ จิงค่ะ
ทำได้เหมือนจริงๆ
๕๕๕
ตอนนี้เลยได้แต่ภาวนาว่า
- อย่าได้เจอแบบนี้อีกเลย -
เพราะช่วงนั้นกลับมาบ้านปุ๊บ..สลบทันทีค่ะ
ขึ้นไปแยกตั้งแต่เช้ายันเย็น
แล้วช่วงนั้นทำติดๆกันเป็นอาทิตย์เลยอ่ะ
จากที่ไม่เคยแพ้ฝุ่น
ก็เลยแอบจามบ่อยมากกกก
แต่ไม่เป็นไรค่ะ
เกตุแข็งแรง!!!
๕๕๕
^^"
อ่อ เรื่องเฟอะฟะอีกเรื่อง
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมาค่ะ
คือแบบเกตุจะต้องเข้าไปนับจำนวนของที่จะเอามาผลิต
ก็เข้าไปใต้แท่นเครื่องจักร
เพื่อนับของ
ความสูงของแท่นน่าจะประมาณ 180 เซนได้นะคะ
แต่ว่าตรงเพดานใต้แทนจะมีรางสายไฟเดินอยู่
แล้วตรงรางจะมีสกรูโผล่ออกมา
...
..
ด้วยความที่แบบลืมตัวค่ะ
มองไม่เห็น..ขัดใจ
เหอ..เหอ
เกตุก็เลย
กระโดด!!
กระโดดใต้แท่นที่สูงแค่ประมาณ 180 เซน
แล้วก็มีรางสายไฟยื่นลงมาอีกเป็นสิบเซนพร้อมหัวสกรู
คงคิดกันออกนะคะ..ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
...
..
หัวเกตุก็ไปเฉาะกับสกรู!!
..
...
ตอนที่โดนนั้น
รู้สึกเหมือนโลกหมุน
มีเสียงดังวิ้งๆๆๆๆในสมอง
เอามือกดตรงที่โดนเอาไว้..ยังค่ะ..ยัง
ยังไม่รู้สึกอะไร
รู้แค่ว่าวิงเวียนเล็กน้อย
...
..
หลังจากนั้นก็นึกต่อ..ความจำจะเสื่อมไหม
สมองจะร้าวอ่ะป่าว
คือ ไม่ได้กลัวอะไรนะคะ
กลัวว่าจะ "โง่" กว่าที่เป็นอยู่
๕๕๕
...
..
แล้วก็ยืนนิ่งๆอย่างนั้นประมาณสามนาที
มือยังกดที่หัวอยู่นะคะ...ยังไม่ปล่อย
พอเริ่มรู้สึกว่าไม่มึนแร่ะ
อ่อ..ไม่ความจำเสื่อมหนิ
๕๕๕
ก็เลยเอามือออก..ก้าวเข้าไปจะนับจำนวนอีก
^^"
...
..
แต่
ก้าวไปได้สองก้าว
เลือดไหลโจ๊กกกกกกกกก...ลงมาจากหัว
โอ้ววววว
ทำอะไรไม่ถูกค่ะ...ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลย
เกตุไม่เคยถึงขั้นต้องเข้าโรงพยาบาลเลยซักครั้งในชีวิต
และก็ภาวนาว่า..จะไม่ต้องเข้าโรงพยาบาลค่ะ
ไม่ชอบมากๆๆ
...
..
คราวนี้ต้องตั้งสติอย่างแรง!!!
..
...
แล้วก็นึกได้ว่า
- ฉันจะต้องไปโรงพยาบาล -
รีบวิ่งออกมาจากใต้แท่น
เอามือกดตรงแผลเอาไว้
แต่จิงๆกดไว้ก็ไม่อยู่แล้วค่ะ...
เพราะว่า...มานไหลยังกะน้ำ
เสื้อที่ใส่วันนั้นเปื้อนเลือดสดๆแดงๆเต็มไปหมดเลย
...
..
วิ่งออกมาคนงานมองตามกันใหญ่ว่าเกตุเป็นอะไร
แต่ตอนนั้นไม่สนใจใครแล้วค่ะ
คิดอย่างเดียวฉํนต้องไปโรงพยาบาล
แอบคิดถ้าขับรถไปเองได้..คงบินไปแร่ะ
๕๕๕
กลัวอย่างแรง!!
วิ่งไปหน้าออฟฟิสตะโกนเรียกพี่สาวให้รีบออกมาขับรถพาไปโรงพยาบาล
แถมพยายามตั้งสตินึกๆๆว่าจะเอาอะไรไปบ้าง
ห้ามลืมบัตรประจำตัวของประกัน
ไม่เคยคิดว่าจะได้ใช้เลยในชีวิต
มาได้ใช้ก้เพราะความเฟอะฟะของตัวเองนี่ล่ะ
๕๕๕
...
..
ไปถึงโรงพยาบาล
พี่สาวจอดรถที่ด้านหน้า
บุรุษพยาบาลแอบตกใจ
แต่เกตุไม่สนใจแล้วค่ะ..ไม่ต้องเอารถมารับ
ฉํนไปเองได้!!
อิอิ
เดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินเองเลย
(หญิงแกร่งมะค้าาาาา หุหุ)
พยาบาลก็กรูเข้ามา
เกตุไม่กลัวอะไรเลยนะคะ..กลัวสองอย่างเท่านั้น
- ความจำเสื่อม กะ สมองร้าว -
คำถามแรกที่ถามพยาบาลเลย
- สมองจะเป็นไรไหมคะ -
คุณพยาบาลคงจะแอบขำค่ะ
แล้วก็ตอบกลับมาว่า
- ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุยได้ปร่อนี่คะ -
เออ.จิงสิเนาะ
๕๕๕
เพิ่งรู้ตัว...เพราะจัดการอะไรเองหมดเลย
แล้วหลังจากนั้นคุณพี่พยาบาลก็แหวกแผลดู..
ตอนแรกหาแผลไม่เจอค่ะ
จนสุดท้ายเจอ..คิดว่ามานคงจะเล็กมากนะคะ
แต่ว่า
เจาะ!!
ลงไปในหนังหัวลึกมากกว่า
พอเจอแผลปุ๊บ...คุณพี่พยาบาลก็เอามีดมาโกนผมเกตุอ่า..
เหอ..เหอ
กลายเป็นรูโบ๋เลยค่ะ
๕๕๕
แล้วคุณหมอก็เดินเข้ามา..ชวนคุยๆๆๆๆ
...
..
ถึงเกตุจะฉลาดน้อยหน่อย
แต่เกตุก้พอฟังภาษาปะกิดออกบ้างนะค้าคุณหมอ
แหม..เรียก
สติชๆๆ
แต่บอกว่าหมอจะขอดูแผลหน่อยนะ
เออ...แล้วหลังจากนั้นก้ได้ยินเสียงดึงไหมแครกๆๆๆ
อย่างนี้กะลังดูเฉยๆหรอคะคุณหมอ
๕๕๕
แต่ไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ..อาจจะเพราะแผลมานชาๆอ่ะป่าว
...
..
ปรากฎผลว่า
วันนั้นโดนเย็บไปหนึ่งเข็ม
แล้วก็โดนฉีดยาบาดทะยักอีกหนึ่งเข็ม
และที่สำคัญโดนโกนผมออกไปด้วย
-_-"
...
..
ทรงผมตอนนั้นที่ทำจะต้องเอากิ๊บมาทำผมเป๋อีกข้างมาปิดรอยโบ๋ค่ะ
๕๕๕
ห้ามเปิดเด็ดขาดไม่งั้นเจอหัวล้าน
อิอิ
...
..
เย็บเสร็จก้ไปหาอาหม้า
อาหม้าบอกว่า..โชคดีแล้ว
ฟาดเคราะห์!!!
ต่อไปก็จะได้เจออะไรดีดีแล้ว
เลือดตกยางออกแค่นี้ล่ะ
...
..
อืม..สบายใจอย่างประหลาด
..
...
กลับมาบ้านเจอพ่อ
พ่อนิ่งมาก..ไม่ถามอะไรเลย
แถมหัวเราะใส่อีก
๕๕๕
แล้วก็พูดเหมือนอาหม้าเปี๊ยบบ
...
..
ส่วนตอนนี้ผมขึ้นแยะแร่ะค่ะ
มองไม่ค่อยออกแร่ะว่าโกนผมออก
แต่เวลารวบผมแอบชี้ขึ้นมาหน่อยนึง
ตั้งแต่นั้นมาก็เวลาเดินเข้าไป...จะเตือนตัวเองเสมอ
อย่าห้าวๆๆ อิอิ
^^
มีความสุขกันทุกๆคนนะคะ
@^_^@
พักผ่อนและเที่ยวให้สนุกค่า..
ฝาก ไดพี่ชาย ด้วยสำหรับคนอยากเป็น นรต. ค่ะ
รักม่าม้าที่สุดในโลกเลยค่ะ ^^,
สุข..ทุกข์ อยู่ที่ใจตัว ดี..ชั่ว อยู่ที่ตัวทำ :)
GugGade
19 ส.ค. 2551 เวลา 18:59 น.
